Aardbei (Fragaria), valt onder de rozenfamilie. Het is al een oud gewas en komt over de hele wereld in het wild voor. Kenmerkend zijn de kleine rode vruchtjes, die heel aromatisch en smaakvol zijn. Andere kenmerken: laag bij de grond, geveerd blad, lange uitlopers, witte bloem (soms roze) met geel hartje, rode vruchten. De aardbei is een schijnvrucht, want de zaden zijn de pitjes op de buitenkant. Tegenwoordig zijn er ook witte en roze aardbeien. Bloeit vanaf mei/juni, oogst in juni-juli. Doordragende soorten kunnen bloeien en fruit geven tot de eerste vorst. Niet verwarren met de schijnaardbei (Potentilla Indica), die qua blad en vruchtvorming erg op de bosaarbei lijkt. De potentilla vormt ook lange uitlopers, maar de vruchtjes zijn smakeloos. Standplaats: Zonnige plaats maar niet volle zon, liefst zanderige grond. Mag in de winter niet in het water staan. Vormt lange uitlopers waar weer nieuwe plantjes uitkomen. Zo kan aardbei zich door een tuin verplaatsen!
Blad kan in de winter afsterven. Er blijft dan een groeikern over. Aardbei is goed winterhard (tot -25).
Alle huidige rassen zijn voortgekomen uit kruisingen tussen Europese en Noord-Amerikaanse soorten (met name uit Virginia). Dit is begonnen rond 1750, toen de Europese soorten te maken kregen met een schimmelziekte waar de Amerikaanse soorten beter bestand tegen waren

China is wereldwijd de grootste producent van aardbeien, gevolgd door VS, Mexico, Turkije en Egypte.

Voor het voedselbos een goede bodembedekker, die van nature ook in een bos thuishoort.
Bekende soorten zijn Ostara, Korona, Prize en Harmony. Victoria is een tuinaardbei (heel groot)

Aardbei bevat veel vitamine C (64 mg per 100 gr – sinaasappel bevat 50 mg per ons).
Sommige mensen (kinderen) kunnen allergisch zijn voor aardbei.