Een variant op de veel bekendere rode aalbes. De zwarte bes groeit iets forser dan de aalbes. De besjes zijn ook wat harder, en rauw niet goed eetbaar vanwege de harde schil. Ze worden dan ook vooral verwerkt in jam of sap. Het sap heeft de naam cassis.
De bessen bevatten veel vitamine C en hebben een hoog pectine-gehalte. Bij het verwerken heb je daarom niet zoveel suiker of geleermiddel nodig. De blaadjes van de zwarte bes hebben een karakteristieke geur, waardoor ze makkelijk te onderscheiden zijn van de aalbes.
De zwarte bes is in Duitsland bekend onder de naam Johannisbeere, omdat de zwarte bessen rond 24 juni, de gedenkdag van de heilige Johannes, rijp zijn.